Skoczogonki Collembola spp.
» Opis gatunków
Skoczogonki (Collembola) - ewolucyjnie stara grupa zwierząt o wielu prymitywnych cechach. Pierwotnie zaliczana do owadów bezskrzydłych, obecnie coraz częściej wydzielana w oddzielny takson w randze gromady. Obejmuje ok. 5 tysięcy gatunków (w Polsce ok. 300). Skoczogonki występują w środowisku wodnym i lądowym. Nie posiadają skrzydeł (pierwotnie bezskrzydłe). Wydłużone ciało o różnorodnym ubarwieniu, długości kilku milimetrów, zwykle bez oczu, czułki 4-6 członowe i 6-segmentowy odwłok. Aparat gębowy gryzący lub kłująco-ssący. Gatunki skaczące posiadają na odwłoku tzw. widełki skokowe i hamowidło.
Występują licznie w różnych wilgotnych środowiskach, we wszystkich typach gleb, ściółce leśnej, mchu, a nawet na śniegu. Odżywiają się martwą materią organiczną lub roślinami, przyczyniając się do rozwoju mikroflory glebowej. Wiele gatunków jest szkodnikami upraw szklarniowych.
Najstarszy skoczogonek (Rhyniella precursor) znaleziony został w dolnodewońskim stanowisku paleontologicznym Rhynie Chert w Szkocji. (źródło Wikipedia)
» Pojemniki hodowlane
Hodowle skoczogonków prowadzimy w plastykowych pojemnikach, do połowy wypełnionych substratem, za który może służyć ziemia ogrodnicza (bez nawozów), torf, lub włókno kokosowe. Na substrat wykładamy średniej wielkości kawałki węgła drzewnego, które posłużą nam do pozyskiwanie skoczogonków (możliwa jest także hodowla skoczogonków tylko na węglu drzewnym). W pokrywie pojemnika powinien znajdować się otwór wentylacyjny zasłonięty materiałem o drobnych oczkach (nadaje się również np. chusteczka higieniczna)
» Pożywka
Karmienie skoczogonków nie sprawie trudności za podstawowy pokarm służą płatki dla rybek akwariowych (polecam te ze spirulina), lub trudno dostępna w PL specjalne pokarmy dla skoczogonków (dostępne w zagranicznych sklepach internetowych lub na giełdach terrorystycznych). Z doświadczenia wiem ze płatki w zupełności wystarczają. Można także podawać kawałki jabłek, marchewki, płatki owsiane.
» Warunki hodowli
Hodowle prowadzimy w temperaturze pokojowej, podłoże powinno być wilgotne. Miejsce ustawienia pojemnika jest dowolne, nie powinno być wystawione na działanie bezpośrednich promieni słonecznych.
» Eksploatacja
Z pozoru trudne, pozyskanie skoczogonków jest dość proste, by pozyskać większą ilość owadów potrzebne nam będą: mały słoiczek ( np. po dżemie), papierowy lejek (zwinięta w lejek kartka papieru formatu A4) oraz kawałki węgla ułożone wcześniej na podłożu hodowlanym. Węższym końcem wkładamy lejek do słoiczka, z pojemnika hodowlanego wyciągamy kawałki węgla, które wytrząsamy nad lejkiem, owady spadają prosto do słoiczka, węgielek odkładamy robimy tak z kolejnym aż do uzyskania wystarczającej ilości karmówki.
Hodowla skoczogonków pełnie swojego „rozkwitu” przeżywa przeważnie w 2 miesiącu od założenia, ilość owadów w tym okresie jest ogromna, dlatego też pozyskanie ich jest wówczas najłatwiejsze i najbardziej efektywne, 3 miesiąc to okres stabilizacji, ale hodowla jest również bardzo wartościowa, po tym czasie hodowla zaczyna wymierać, gdyż owady przestają się rozmnażać, wiąże się to prawdopodobnie z gromadzeniem się w podłożu produktów przemiany materii skoczogonków, oraz resztek pokarmu, które zatruwają podłoże. Po 3 miesiącach, należy założyć nową hodowle.
» Galeria
